بسیاری از قالبهای فارسی صرفاً جهت متن را عوض میکنند، بدون توجه به تفاوتهای واقعی تایپوگرافی فارسی نسبت به لاتین. نتیجه، وبسایتی است که از نظر فنی «فارسی» است، اما خواندنش همان راحتی یک متن لاتین را ندارد.
انتخاب فونت، فقط نقطهی شروع است
فونتهایی مثل وزیرمتن برای وب طراحی شدهاند و در سایزهای مختلف خوانایی خوبی دارند؛ اما انتخاب فونت بهتنهایی کافی نیست. نحوهی استفاده از فونت، یعنی سایز، وزن و فاصلهگذاری، به همان اندازهی خود فونت روی خوانایی اثر دارد.
فاصله خطی و عرض کاراکتر
فاصلهی خطی بیشتر (line-height) نسبت به متون لاتین، و توجه به عرض کاراکترها، از نکاتی است که خوانایی متن فارسی را بهطور محسوسی بهتر میکند. حروف فارسی معمولاً ارتفاع و پیچیدگی بصری بیشتری نسبت به حروف لاتین دارند، به همین دلیل فاصلهی خطی ۱.۷ تا ۱.۹ برابر، نتیجهی بهتری نسبت به مقادیر رایج در طراحی لاتین (مثل ۱.۵) میدهد.
«خوانایی فارسی، یک ترجمهی ساده از قواعد لاتین نیست؛ قواعد خودش را دارد.»
اعداد: فارسی یا لاتین؟
یکی از تصمیمهای کوچک اما مهم، انتخاب سبک اعداد است. در بسیاری از رابطهای کاربری مدرن فارسی، اعداد (مخصوصاً در آمار، قیمت و تاریخ) بهصورت لاتین و با جهت چپبهراست (LTR) نمایش داده میشوند تا خوانایی عددی حفظ شود، در حالی که خود متن بهدرستی راستبهچپ باقی میماند. رعایت جهتبندی درست در این موارد، جزئیات کوچکی است که تفاوت زیادی در حس حرفهای بودن رابط کاربری ایجاد میکند.